Poncho gaat uit winkelen

Op een druilerige dag blijft Poncho ’s middags maar het liefst in haar luie stoel liggen. Het kost dan ook de nodige moeite haar buiten te krijgen, en ik ben blij verrast als ze na enig aarzelen geheel uit zichzelf begint te lopen, al is het niet richting park. Nee, Poncho loopt met zelfverze-kerde tred een heel andere kant uit en wil van geen omkeren weten.

Poncho zet er stevig de pas in, loopt langs autowegen en eindeloos veel huizenrijen, en komt ten slotte in een winkelstraat. Hier gaat ze langzamer lopen, zodat ze van elke winkel waarvan de deuren openstaan het interieur kan bestuderen en van winkels met gesloten deuren de gevels kan besnuffelen. Zo vervolgen we onze weg, de ene winkelstraat in en de andere uit. Als na drie kwartier winkelen ten slotte ook Poncho gaat inzien dat winkels in wezen allemaal hetzelfde zijn, mogen we van haar naar huis. En hiermee behoort Poncho tot de kleine minderheid van honden die uit eigen vrije wil (en met veel genoegen) aan een riempje winkelstraten doorkruisen in plaats van zich uit te leven in het park (zoals een normale hond betaamt).