Poncho in en uit de regen

Vanochtend is de situatie kritiek: het motregent. Omdat het een nu-of-nooitsituatie is (volgens de weersvoorspel-lingen wordt de regen alleen nog maar erger) help ik Poncho een stukje op weg door haar tot aan het einde van de straat te dragen. Poncho staat echter nog niet met haar vier pootjes op de grond of ze keert zich om en loopt bliksemsnel terug naar huis. Ik tref haar weer aan op het stoepje, met haar blik verlangend naar de deur gericht en met zwevend boven haar hoofd zo’n stripverhaalballonnetje van een Poncho warm maar vooral droog gelegen in een leunstoel.

We onderhandelen even en sluiten een compromis: op de fiets naar de rand van een groot park en vandaar verder wandelen onder het dichte bladerdak. Dit verloopt tot beider tevredenheid en als het onderweg tijdelijk harder begint te regenen, last Poncho een droogtepauze in door een koffiehuis binnen te vluchten. En zo keren we in redelijk droge staat weer terug, waarna Poncho de rest van de dag haar stoel niet meer verlaat.