Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht

Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht (Contact, 2003) van Mark Haddon, is een erg leuk boek. Het is zogenaamd geschreven door een autistische jongen, hij blinkt uit in wiskunde, begrijpt niet veel van mensen, weigert zijn eten als de verschillende delen ervan elkaar raken (de broccoli en de ham en de rijst moeten met voldoende tussenruimte op het bord zijn geschept), en hij kan niet tegen geel en bruin en doet daarom wat rode voedingskleurstof door gerechten met een gele kleur. En hij probeert een detective te schrijven over de brute moord op Wellington, de koningspoedel van zijn buurvrouw, waarbij hij wordt gehinderd door zijn vader die hem uit de problemen wil houden.

Hier volgt een stukje dat ik erg grappig vind:

[...] als er buitenaardse wezens bestaan, zouden ze waarschijnlijk heel anders zijn dan wij. Ze lijken misschien wel op grote slakken, of ze zijn plat als spiegelbeelden. Of misschien zijn ze groter dan planeten. Of misschien hebben ze wel helemaal geen lichaam. Misschien zijn ze pure informatie, zoals in een computer. En hun ruimteschepen kunnen eruitzien als ruimteschepen, of uit voorwerpen bestaan die niet verbonden zijn, zoals stof of bladeren.