Het onbeschreven blad...

... is de titel van een iets van 600 pagina's tellend boek, geschreven door Steven Pinker. Het gaat over 'de moderne ontkenning van de menselijke natuur', over (even spieken) ‘de menselijke geschiedenis, het geheugen, verschillen tussen man en vrouw, vooroordelen over volkeren, psychopaten, alle andere uitwassen van homo sapiens, klonen, morele toelaatbaarheid van abortus’ en ga zo maar door.

Er staan een aantal interessante dingen in dit boek. Iets over prinses Diana, dat mensen uit die kringen met een aardig uiterlijk na hun dood al snel een aureool van heiligheid krijgen terwijl ze niets méér aan de wereld hebben bijgedragen dan zich bezighouden met liefdadigheid en dat is zo'n beetje standaard voor een prinses. Ben ik het helemaal mee eens, ik vond haar nooit veel bijzonders, geen persoonlijkheid of zo, en vreemd vond ik dat als ze op de tv werd geïnterviewd ze nooit naar de camera keek maar haar ogen steeds hield neergeslagen en slechts af en toe een snelle blik op de camera/interviewer wierp. Alsof ze iets te verbergen had. Maar dat kan toch niet als publieke figuur zijnde? Tenslotte zijn er toch volop speciale cursussen 'optreden in het openbaar' voor dergelijke lieden. Net zoals M. Thatcher zich een bekakt accent aanmat nadat ze in de belangstelling was komen te staan.

Maar als Charles doodgaat, zal hij geen heilige worden, ook al heeft hij altijd veel aan liefdadigheid gedaan. Dit is niet afkomstig van mij, maar van de auteur van voornoemd boek.

Iets anders uit Het onbeschreven blad wat grote indruk op me heeft gemaakt: aan het eind van de jaren zeventig krijgt de schrijver Norman Mailer, die op dat moment werkt aan een boek over een moordenaar, een brief van de gevangene Jack Henry Abbott, die hem hulp aanbiedt bij het zich verplaatsen in de geestesgesteldheid van een moordenaar. Mailer accepteert het aanbod, is vervolgens diep onder de indruk van de schrijverskwaliteiten van Abbott en zorgt er samen met andere figuren uit het schrijverswereldje voor dat hij vrijkomt, ook al gaat het volgens gevangenispsychiaters om een psychopaat. De voormalig-gevangene Abbott wordt in literaire kringen helemaal opgehemeld, voor allerlei etentjes en interviews uitgenodigd, en... je voelt het al aankomen... steekt na twee weken een jonge toneelschrijver die als kelner werkt neer en laat hem doodbloeden op het trottoir. Je kunt je de reactie van Mailer en schrijverskornuiten slechts voorstellen...

Wat verder wel leuk is om te weten is dat 'Dutch treat' in feite géén belediging is voor hedendaagse Nederlanders maar een van de vele uitdrukkingen waarin Dutch 'namaak' betekent, zoals Dutch oven, Dutch door, Dutch courage enzovoort — het overblijfsel van een allang vergeten rivaliteit tussen de Engelsen en de Nederlanders.
naar boven