Appeltaart met slagroom op een zwoele,
vredige zondag (deel I)

Rust, veel groen, landelijke taferelen en bovendien appeltaart met slagroom in een oude boerderij. Een vrediger manier om een zwoele zondag door te brengen is bijna niet mogelijk.

Mijn fietstocht begint in het dorps aandoende Overschie, waar als in een roman juist de kerk uitgaat en mensen in rustig tempo in zondagse kledij en met hoedjes op naar buiten komen. Nog namijmerend hierover zie ik dat ik inmiddels op de rustieke Delftweg rijd.

Na een klein kwartier fietsen bereik ik De Zweth, een plaatsje waar je je opnieuw in vervlogen tijden waant. De wijze waarop de huizenbouwers van weleer de beperkte ruimte
tussen de weg en het water wisten te benutten, grenst aan het geniale: woningen, boerderijtjes, timmerloodsen en ruime villa's met nog voldoende ruimte voor tuintjes, terrasjes en aanlegkades.

Net na restaurant De Zwethheul moet ik naar rechts het fietspad op om de ruime bocht naar links te kunnen maken voor de nieuwe en best hoge (puf puf!) Kandelaarbrug. Dan is het nog maar een heel klein stukje naar de monumentale boerderij de Vijverschie, die links in de berm verscholen ligt.

Bij mooi weer is deze midden in het groen gelegen horecagelegenheid op zondag tussen elf en vijf uur geopend. Een briljant idee, dat ik graag help in te vullen. Ik neem plaats op het schilderachtige terras, bestel koffie en zelfgebakken appeltaart met échte slagroom, en waan me in willekeurig welk vakantieland. De bediening van de Vijverschie is vriendelijk en voorkomend, de gasten relaxed en er heerst een sfeer van rust en stilte passend bij dit historische pand. Te oordelen aan de rijen klaarstaande schoteltjes met appeltaart binnen op de toonbank ben ik niet de enige die de zomerse openstelling van de Vijverschie weet te waarderen.

[Zie ook deel II]
naar boven